"mayıs rüzgarların ayıdır. çiçekler sevişsin diye her yerde birbiri ardına deli rüzgarlar eser. sıcak bir aydır. sıcaklarda insanların kafası karışır. hava neden ısınıyor? neden bu ay geçen aydan daha çok insan ölüyor?.."*
3 yıl kadar önce bir arkadaşımı kansere vermiştim.
3 gün önce bir arkadaşımı daha..
ilki 35 yaşında cesur bir kadındı; kansere gülümseyebilen, son günlerine kadar deneyimlerini, dayanma gücünü, mücadele azmini yazdıklarıyla kanser hastalarına, yakınlarına aktarmaya çalışan, kendisininkiyle kıyaslanmayacak kadar küçük bir sağlık sorununda bile dağılıveren arkadaşına o halde moral vermek için arıyan, destek olan bir küçük kadın, bir koca yürek...karadenizli. sıcak bir yaz günü evinde görebildim en son, konuşabildim, sarılabildim. sonra, sonra bir kez daha, yağmurlar altında bir gün, karadenizdeki köyünde, huzurla uyuduğu o yerde..
diğer arkadaşım zaten hayatının kendisi bizatihi mücadele demek olan 42 yaşında genç, güçlü, neşeli bir adam, adam gibi adam olanlardan..üstelik henüz 4 yaşında bir oğlan babası. o da karadenizli..24 Nisan'da gördüm en son, evine gitmeyi umarken, İstanbul'da bir hastanede görebildim son kez. bilinci yerinde değildi, bu kez geç kalmıştım son bir kez sarılabilmek için. şimdi o da karadenizdeki köyünde, arkadaşları onu köyünün topraklarına emanet edip döndüler. umarım bir gün ben de gidip konuşabilirim, daha önce yaptığım gibi yattığı yerden gördüğü gökyüzüne bakıp, emanet edildiği yerde sonsuz bir uykuda olduğunu görüp içim huzurlu dönebilirim..
kanser denilen illet karşısında kendimi çok güçsüz hissediyorum. bazen hayat dediğimiz şey böyle birşey olmamalı diyorum. zaten zaman denilen sonsuzlukta o kadar az bir yeri var ki insan ömrünün, bu süre de hastalıklarla, acılarla geçecekse ve bu süreyi bile tamamlamamıza izin verilmeyecekse niye yaşıyoruz diye soruyorum kendi kendime..hayattan alacaklı gidiyor bazı insanlar, güzel insanlar..
acımı tarif edecek sözüm yok..uğurlar olsun dostum bendeki sen hiç eskimeyecek bilesin, bendeki gülüşün hep kulağımda, bana kattıkların hep bilincimde, değerlerimiz, güzelliklerimiz bende saklı, gözümün kapanacağı son ana kadar. Kalan ömrün oğlunun olsun güzel arkadaşım
Unutulmayacaksın biz varoldukça, huzurla uyu, yıldızlar içinde...
* mine söğüt
**başlık: ahmed arif
